In februari 2019 start de nieuwe lichting van het jaarprogramma Verlieskunde Verborgen Verlies en er zijn alweer belangstellenden.

Uit cijfers blijkt dat veel mensen angst voelen als het om emotionele gebeurtenissen gaat, als woorden tekort lijken te schieten. En dat hoeft niet. Wie geleerd heeft juist verborgen verlies te signaleren en hanteren, zal zich zekerder voelen en het contact vol vertrouwen aangaan om zo het emotionele proces beter te ondersteunen.

Wat doet het met je als een medewerker, klant of collega een ingrijpend verlies meemaakt of als je slecht nieuws moet brengen?

Herkent je het gevoel tekort te schieten, niet weten wat je moet zeggen, wat je kan zeggen en wat je durft te zeggen?

Waar eindigt meeleven en begint de valkuil van medelijden? Hoe balanceert u op de smalle lijn tussen nabijheid en distantie, tussen werk en privé?

Kees (52): “Nooit geweten en nooit begrepen dat er achter een burnout een verlieservaring kan schuilen. Sinds ik dit weet, geef ik heel andere begeleidingsadviezen.”

Eric (38): “In mijn werk als personeelsmanager ben ik eindelijk het gesprek aangegaan met een medewerker die langdurig verzuimt met vage psychische klachten. Eindelijk wil hij de oorzaak onderzoeken bij een verliesbegeleider: een waardevol succes.

Uit cijfers blijkt dat veel mensen angst voelen als het om emotionele gebeurtenissen gaat, als woorden tekort lijken te schieten. En dat hoeft niet.

Wat levert het jaarprogramma Verlieskunde Verborgen Verlies op?
¥  Kennis van de impact van verborgen, niet-erkend verlies op iemands leven en gedrag.

¥  Herkenning en erkenning van copingsstrategieën: de manier van omgaan met veranderingen en verlies.

¥  Ervaring in het signaleren en het effectief bespreekbaar maken van stagnerende rouw.

¥  Een arsenaal aan vaardigheden, gesprekstechnieken en werkvormen in het coachen.

¥  Begeleidingservaring naar nieuwe besluiten en oplossende strategieën.

¥  Inzicht in zingevings- en loopbaanvragen die aan verandering gerelateerd zijn.